Do sterowania ruchem głównie stosuje się serwonapędy, które charakteryzują się wysoką dynamiką i precyzją, ale wymagają sygnału sprzężenia zwrotnego (np. enkoder, rezolwer). Stosuje się je głównie w aplikacjach pozycjonowania i synchronizacji kilku napędów. Na wzrost popularności serwonapędów przede wszystkim wpływa ich coraz większa dostępność. Znajdują się w ofercie wielu producentów, zaś technologia ich produkcji jest coraz bardziej znana, co wpływa na zmniejszenie ceny.

W ostatnich latach widać trend w stosowaniu w aplikacjach pozycjonowania i synchronizacji standardowych silników asynchronicznych z przetwornicami częstotliwości, które posiadają funkcję zintegrowanego sterowania ruchem (integrated Motion Controller, IMC), np. VLT AutomationDrive FC 302, i mogą pracować również w trybie bezczujnikowym (bez sprzężenia zwrotnego).

Do tej pory operacje pozycjonowania i synchronizacji odbywały się z wykorzystaniem serwomechanizmów. Jednakże taki sprzęt jest drogi – jego oddanie do eksploatacji jest trudne i wymaga zastosowania dodatkowego okablowania. Ponadto serwomechanizmy nie współpracują z otwartymi układami sterowania, dlatego współczynnik awarii jest wysoki. Wiele urządzeń nie wymaga wysokiej dynamiki pracy oferowanej przez serwomechanizmy.

IMC posiada wiele zalet. Współpracuje ze wszystkimi technologiami silników konwencjonalnych, sterowaniem w układzie zamkniętym i otwartym, a także oferuje bezczujnikowe ustawianie dzięki wykrywaniu momentu obrotowego. Przetwornice dostosowywane są do urządzeń poprzez proste ustawienie parametrów. Oznacza to, że nie jest wymagana wiedza z zakresu technologii serwomechanizmów ani znajomość języków programowania. Ponieważ nie ma potrzeby stosowania enkodera ani dodatkowych kabli, inżynieria, instalacja oraz uruchomienie przebiegają krócej i są mniej kosztowne.